Կրթության ջահը լուսավորում է արդեն 93 տարի | Նորություններ

Քաղաքական

'Երկրի հարցը' -

'Խմբագիր' -

'Երկիրն ու Երկիրը' - Համաշխարհային կարևորություն ունեցող իրադարձություններն ու դեպքերը` առանց որևէ քողարկման

'Երկրի շաբաթը' -

'Իմ երկիրը' -

Հասարակական

'Հրապարակ' -

'Խաչվող զուգահեռներ' -

'Անդրադարձ' -

'Կապիտալ' -

'Հոդված 27' -

'Մանկական Երկիր' -

'Բարձրաձայն' -

Ճանաչողական

'Արարատյան խոհանոց' -

'Գաղտնի թղթապանակ' -

'Հայ մայրիկ' -

'Ռուսահայության ձայնը' -

'Իրադարձության հետքերով' -

'Այս օրը' -

'Ազատ քաղաքացի' -

'Համայնքապատկեր' -

'Հայի ուժը' -

'"Երկիր Մեդիան" CNN-ի համար' -

'Ապոլիտիկա' - Քաղաքական գործիչները բացում են փակագծերը բարու ու չարի, կանանց ու սիրո, պատերազմների և խաղաղության մասին:

'Զարթոնքի սերունդ' - “Զարթոնքի սերունդ” խաղ-մրցույթ

Ժամանցային

'Բարև Երկիր' -

'Կռվախնձոր' -

'Ջազի ժամ' -

'Երաժշտության կասկադ' -

'Կանգառ երկուսի համար' -

'Մաեստրո Շոու' - Տեղեկատվական, ժամանցային երաժշտական ծրագիր:

Մշակութային

'Մեր մեծերը' -

'Հիշում ենք...' -

'Հաշվետու եմ' -

'Հայերն աշխարհում' -

'Երգում է անցյալը' -

'Մշակութային Հայաստան' - Հայաստանի մշակութային կյանքի նկարագիրը

Մարզական

'Հեռուստաֆուտբոլ +' -

Կրթության ջահը լուսավորում է արդեն 93 տարի վիդեո

12:13 . 17/05

Հարյուրամյակներ շարունակ, պետականության բացակայության հետ մեկտեղ, հայությունը իր հայրենիքում զրկված էր բարձարգույն ուսումնական հաստատություն ունենալու հնարավորույթունից։ Վեց հարյուր տարի անց անկախություն հռչակած հանրապետության ղեկավարները գիտակցեցին դրա անհրաժեշտությունը: Ժողովրդի մտավոր ներուժը նրանք կարեւորեցին անգամ թշվառության ու կարիքի պայմաններում: Հայաստանի առաջին հանրապետության տնտեսական քայքայվածության եւ համաճարակային հիվանդությունների պայմաններում առանձնապես սուր էր զգացվում մի շարք մասնագետների` բժիշկների, գյուղատնտեսների, ճարտարագետների պակասը: Օրախնդիր էր բարձրագույն եւ միջին մասնագիտական կրթական հաստատությունների ստեղծումը: Մտավախություն, իհարկե, կար. թերթերն ու ամսագրերն ահազանգում էին. կիսամերկ ու կիսաքաղց քաղաքացիներ ունեցող երկրում համալսարան բացելու մասին մտածելը խենթություն է:

Բազմաթիվ դժվարություններից հետո, 1919 թ-ի մայիսի 16-ին Հայաստանի Հանրապետության նախարարների խորհրդի նիստում քննարկվեց եւ հավանության արժանացավ Հանրային կրթության նախարար Գեւորգ Մելիք-Ղարագյոզյանի զեկույցը` Պետական համալսարան ունենալու անհրաժեշտության մասին: Ընդունվեց օրենք "Հայաստանում համալսարան բանալու եւ նախնական ծախսերը հոգալու համար 300 հազար ռուբլի հատկացնելու մասին":

Բարձրագույն դպրոցի` համալսարանի հիմնադրման մասին օրինագիծը ստորագրվեց 1919 թ-ի մայիսի 16-ին: Համալսարանական ընդհանուր հանձնաժողովի կազմում ընդգրկվեցին հայ մտավորականության ականավոր ներկայացուցիչներ: Մի քանի ամսից Ալեքսանդրապոլի առեւտրային վարժարանում մեծ հանդիսավորությամբ բացվեց Հայաստանի պետական համալսարանը` պրոֆեսոր Յուրի Ղամբարյանի տեսչությամբ: "Այն ջահը, որ վառում ենք այսօր Հայաստանի բարձրավանդակի վրա, չի հանգչի երբեք` կլուսավորի Առաջավոր Ասիան",- այսպես ողջունեց Նիկոլ Աղբալյանը լուսավորության օջախի բացումը։ Դասախոսական կազմը համալրելու համար հանրապետության ղեկավարները հրավեր ուղարկեցին նշանավոր բոլոր հայ գործիչներին: Կառավարությունը որոշում ընդունեց ամեն կերպ օժանդակել դասախոսներին ու ուսանողներին` բնակարանային եւ տնտեսական խնդիրներում: Պրոֆեսորի աշխատավարձը սահմանվեց նախարարի աշխատավարձին հավասար:

1919-20 թվականների ուսումնական տարում համալսարան մտան առաջին ուսանողները: Մեկ տարի անց Պետական Համալսարանը Ալեքսանդրապոլից տեղափոխվեց մայրաքաղաք: 1920 թ-ին անհրաժեշտ սարքավորումներն ու դասագրքերը կենտրոնացվեցին Երեւանի ուսուցչական սեմինարիայի շենքում: Սկզբնական շրջանում Համալսարանը բացվել էր միայն պատմալեզվաբանական ֆակուլտետով: Մեկ տարի անց ավելացան եւս երեքը: Այսօր արդեն համալսարանում գործում է 22 ֆակուլտետ, ուր մասնագիտանում է մոտ 13 հազար երիտասարդ եւ ավելի քան 1200 դասախոս։

Անուն (պարտադիր է)

E-mail (չի հրապարակվելու) (պարտադիր է)

Ուղիղ եթեր

Անկեղծ ասած...

Վարչապետի անմեղությունն ու Սրբազանի մեղքը. ո՞վ պետք է խոստովանի

Խաչատրյաններից մինչեւ Ղուկասյաններ. ժառանգական շղթան արատավորելու քրոնիկա

Հարցում

Երկրի հարցը

Տեղեկատվական այլ կայքեր

Հաղորդումներ

Եղանակը Երևանում

Մենք facebook-ում

Կրթության ջահը լուսավորում է արդեն 93 տարի վիդեո

Լրահոս